محمد جواد مغنية ( مترجم : احمد مقدسى )

304

اين است وهابيت . . . ( هذي هي الوهابية ) ( فارسى )

گناهكاران خوارج معتقدند : كسىكه مرتكب يكى از گناهان كبيره شود تا ابد در آتش جهنم خواهد ماند « 1 » . اما اشاعره « 2 » و اماميه معتقدند مسلمانى كه گناه كبيره به‌جا مىآورد فقط مسلمان گناهكار محسوب مىگردد . اما معتزله معتقد است كه آن شخص مؤمن نبوده بلكه جايگاهش ما بين عاصى و كافر « 3 » است .

--> - غالبا حاكم پيش نماز مردم مىشد . علاوه بر عادل بودن امام جماعت ، شرط كردند كه اگر اقتداكنندگان به حاكم ، از انحراف و ظلم و ستم او مطلع باشند ، نمازشان باطل است و مورد قبول خداوند قرار نمىگيرد . از اين گذشته شرط عدالت ، از سازگار نبودن رهبرى با امانت و اخلاص خبر مىدهد . آنها همچنين فتوا دادند كه موسيقى و استفاده از آلات و ابزار طرب و صيد كردن به منظور لهو و لعب ، و كارهايى از اين قبيل ، كه حكام آنها را پيشه خود ساخته‌اند ، ممنوع است . به موجب اين ، معلوم مىشود كه تشيع از ابتدا با انقلاب عليه ظلم و فساد همراه بوده است پس جاى تعجب نيست كه ظلم و ستم به شيعيان ، كار هميشگى حكام ظالم و ستمگر بوده است . ( 1 ) . نگاه كنيد به فتح البارى : 1 / 60 و : 12 / 53 ، حاشية ردّ المحتار : 4 / 449 ، فيض القدير شرح الجامع الصغير : 1 / 103 ، تفسير ثعلبى : 3 / 386 ، تفسير قرطبى : 5 / 386 ، تفسير آلوسى : 4 / 13 ، تاريخ الفرقة الزيدية نوشته دكتر فضيلة عبد الأمير شامى : 216 ، نشأة الفكر الفلسفى فى الاسلام به قلم دكتر على سامى نشار : 2 / 130 ، الإمام زيد بن على نوشته شيخ ابو زهره : 186 . ( 2 ) . مراجعه كنيد به المذاهب و الفرق الكلامية : 118 . ( 3 ) . گناه و معصيت ، عامل كافر شدن و خروج از دين اسلام نيست . علتش اين است كه رسول خدا با كسى كه مرتكب گناه كبيره مىشد ، مانند مسلمانان رفتار مىكرد و همه احكام اسلام -